all the assujettissement of having been what one has been

Ξανά φτωχός λοιπόν. Αλλά τουλάχιστον δεν μπορούν να σε κατηγορήσουν ότι επαναπαύθηκες, ότι κατακτώντας την επαγγελματική επιτυχία και την παχιά αμοιβή κάθησες πάνω της και πέρασες έτσι το υπόλοιπο του βίου σου. Τουλάχιστον έχεις πάλι το θάρρος να τα διαγράψεις όλα, όπως πριν δέκα χρόνια, και να ξεκινήσεις από την αρχή, πρωτάρης σε έναν χώρο νέο, παρά την ώριμη ηλικία σου.

Και τί χαρά, όταν σου λένε οι άνθρωποι που συναντάς “εσείς που έχετε τόση εμπειρία” να μην παίρνεις πια το περισπούδαστο ύφος της τέως αυθεντίας σου, αλλά να λες χαμογελαστά “καμιά εμπειρία! μόλις ξεκινώ αυτή τη δουλειά!”

Και ακόμη μεγαλύτερη χαρά να δουλεύεις με φρέσκους ανθρώπους, να τους ζητάς τη γνώμη τους για τη δουλειά σου με αγωνία που είχες από το πανεπιστήμιο να νιώσεις, και αυτοί να σε βοηθάνε, να σε κατευθύνουν, να σε βελτιώνουν. Τί χαρά να μαθαίνεις ξανά, και να μαθαίνεις κάτι που καμιά σχέση δεν έχει με τις παληές σου γνώσεις, τις παληές σου δεξιότητες, τις παληές σου συνήθειες.

Να γυρίζεις σπίτι και να έχεις κάτι που να θέλεις να πεις και που ο αγαπημένος σου να θέλει να ακούσει. Να έχει και πάλι, μετά τόσα έτη, κάποιο ενδιαφέρον το τί έγινε στη δουλειά. Να μην έχεις λόγο να απαντήσεις “τα ίδια, τα συνηθισμένα” ή “και τί θέλεις να έγινε;”.

Και να αισθάνεσαι ότι έχεις κάνει ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που πάντα ήθελες και ποτέ δεν έκανες, αυτό που είχες πια πιστέψει ότι ποτέ δεν θα καταφέρεις να κάνεις, αυτό που τόσο πολύ είχες πιστέψει ότι δεν θα καταφέρεις να κάνεις ώστε είχες σταματήσει όχι απλώς να προσπαθείς, αλλά και να φαντάζεσαι ότι μπορεί να συμβεί.

Και πράγματι είναι ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που πάντα ήθελες. Και πράγματι είναι κάτι που θέλεις να κάνεις. Δεν είναι μόνο η χαρά του καινούριου και η ευχαρίστηση της απειρίας. Είναι, κυρίως, πως ξέρεις ότι θα τα καταφέρεις, πως ξέρεις ότι θα το γλεντάς, και πως ξέρεις ότι σε δέκα χρόνια θα είσαι πάλι έτοιμος να σπάσεις και αυτό το δεσμό και να ξεκινήσεις ξανά για ένα νέο άγνωστο χώρο.

Όχι απαραίτητα από ανία. Αλλά από ακατάσχετη επιθυμία να ζήσεις, στο λίγο χρόνο που σου δίνεται, όσο είναι δυνατόν περισσότερες ζωές.

Να μην επαναπαυθείς, να μην αφήσεις τα θεαματικά και φοβερά να σε προσπεράσουν.

Να νικήσεις το χρόνο, να νικήσεις την συνήθεια, να νικήσεις τη ζωή.