με πέρασε απ’ το νου απόψι να γράψω για τον έρωτά μου
Και θα το κάνω
Θα αφήσω την επιθετικότητα της καθημερινής μου τριβής εδώ και, μέρες που είναι, θα αφεθώ…
Τον γνώρισα πριν δεκατρία χρόνια – ήμουν 25 και ήταν 23 – και δεκατρία χρόνια, ειδικά όταν είσαι τόσο νέος στην αρχή τους, είναι πολλά. Τον αγαπώ από τότε και τον αγαπώ ολοένα περισσότερο.
Συγκατοικούμε από το Φεβρουάριο του 1993. Σε διάφορους τόπους, διάφορα σπίτια, με λίγη ή πολλή άνεση, ενίοτε με πολλά λεφτά τα οποία πάντα φροντίζουμε να ξοδεύουμε σε ταξίδια και διασκεδάσεις, με πολλά παιχνίδια τα πρώτα χρόνια με διάφορους νεαρούς ή και όχι και τόσο νεαρούς, με έναν δίμηνο χωρισμό κάποτε, αλλά τελικά με την απίστευτη επιμονή του έρωτα.
Τον αγαπώ όσο δεν πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αγαπήσει.
Τα λίγα βράδια, σε όλα αυτά τα χρόνια, που έχουμε κοιμηθεί χωριστά, γιατί ένας από τους δυό μας είναι σε επαγγελματικό ταξίδι, είναι αφόρητα. Όταν μένω στο σπίτι μας, και εκείνος είναι μακριά, δεν κοιμάμαι. Και δεν διαβάζω. Βλέπω τηλεμάρκετινγκ στην τηλεόραση με μια αποπροσωποίηση σχεδόν σχιζοφρενική έως ότου, το πρωί, με παίρνει τελικά ο ύπνος για να με ξυπνήσουν αγωνιώδεις εφιάλτες μιά δυό ώρες μετά.
Οι επιστροφές από αυτά τα ταξίδια είναι πάντα χαρμόσυνες. Μελοδραματικά, σαν να πρόκειται για επιστροφή σπάνιου επιζώντος από πόλεμο, αγκαλιαζόμαστε και σύντομα βρισκόμαστε ο ένας μέσα στον άλλο, σαν έφηβοι που το κάνουν για πρώτη φορά. Ύστερα μουσική, λευκό κρασί, και πιθανώς μία εορταστική έξοδος…
Το καλύτερό μου είναι όταν ταξιδεύουμε μαζί – γιατί όλος ο χρόνος μας είναι δικός μας. Δεν υπάρχουν διαλείμματα εργασίας. Και τα τελευταία χρόνια, τα περισσότερα ταξίδια είναι σε τόπους γνώριμους από άλλα ταξίδια, με πρόσωπα γνώριμα και αγαπημένα, που καμιά φορά εκπλήσσονται που μας ξαναβλέπουν μαζί, αλλά πάντα μας θυμούνται και μας καλωσορίζουν.
Λέω, καμιά φορά, άς πάμε και κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει – αλλά ο αγαπημένος μου μου θυμίζει πόσον καιρό έχουμε να πάμε στο Παρίσι, στο Μαρακές, στην Ιστανμπούλ, στο Λονδίνο, στην Ταγγέρη, στη Βαρκελώνη και καταλήγουμε πάντα, με μια νοσταλγία, με μια αγάπη, να πηγαίνουμε στα ίδια μέρη. Μάλλον δεν μας αρέσουν οι εκπλήξεις. Και μάλλον δεν μας αρέσει το sightseeing. Πηγαίνοντας πάντα στους ίδιους τόπους, δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τα αξιοθέατα – τα έχεις δει. Έτσι, όλος σου ο χρόνος μπορεί να αφιερωθεί στις διασκεδάσεις – ιδιωτικές και δημόσιες.
Και όσο μεγαλώνουμε, τόσο λιγότερο περιπετειώδεις είναι οι αποδράσεις μας. Τόσο μιο σημαντικό γίνεται να ξέρουμε ακριβώς πού θα πάμε, πού θα μείνουμε, σε ποια εστιατόρια θα φάμε, σε ποια μπαρ θα πιούμε.
Και τελικά ίσως δεν έχει σημασία πού βρίσκεται κανείς. Εκτός από την πρώτη εκείνη βραδιά, τότε που συναντηθήκαμε τυχαία σε ένα gay club της εποχής, τότε που ψωνιστήκαμε και ο καλός μου, πλήρης οινοπνεύματος, μου είπε ότι θέλει να είμαστε μαζί, πριν ακόμη φτάσουμε στο σπίτι, πριν ακόμη μπούμε ο ένας στον άλλο. Εκτός λοιπόν από εκείνο τον τόπο, εκείνη τη βραδιά, κανένας άλλος δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει να ξυπνάμε μαζί, να επικοινωνούμε με ήχους που μόνο εμείς ξέρουμε τί σημαίνουν και που δεν ανήκουν σε καμία γλώσσα, να αγκαλιαζόμαστε τα βράδια ακούγοντας μουσική, να ανησυχούμε μαζί για τους απλήρωτους λογαριασμούς, αμέσως μετά να σχεδιάζουμε τα επόμενα έξοδα, να φιλιόμαστε μπροστά σε όλον τον κόσμο στα chic εστιατόρια.
Σημασία έχει να είμαστε ο ένας μέσα στον άλλο.
Σημασία έχει το τρυφερό του δέρμα, το τριχωτό του στέρνο, η ρόδινη γεύση του, ο παλλόμενος εσωτερικός του κόσμος που νιώθω σε όλο μου το σώμα όταν εισέρχομαι, ο μεγάλος, γενναίος πούτσος του που νιώθω σε όλο μου το σώμα όταν εισέρχεται, ο λαιμός του που τρέμει καθώς τον φιλάω. Σημασία έχει που δεν έχει κοιλιακούς, τρικέφαλους, οκταπλόκαμους, ή όπως αλλιώς λέγονται… Σημασία έχει που είναι εντελώς αληθινός, γήινος, όμορφος, περήφανος, και με αγαπάει. Σημασία έχει που οι γάτες μας, δέκα χρόνια τώρα, τον λατρεύουν.
Σημασία έχει που χύνει μέσα μου. Σημασία έχει που χύνω μέσα του. Και που μένουμε αγκαλιασμένοι για πολλές ώρες μετά.
3 Comments:
- COSTANTINA said…
- Το πιο αισχρά γλυκό κείμενο που έχω διαβάσει!!!
;) - 12/27/2005 05:15:03 μμ
- greekgaylolita said…
- Fair enough
Σημασία έχει ν’αγαπάς
Τυχερός.. - 12/27/2005 06:08:52 μμ
- Roman said…
- Να ζήσετε
μας εμπνέεις ώστε να μην απογοητευόμαστε…
- 12/27/2005 09:22:22 μμ
